Znaki sugerujące, że należy zaprowadzić dziecko do neurologa dziecięcego

Zamartwiasz się czy to czas zaprowadzić swoją pociechę do neruloga dziecięcego? Małe dzieci rozwijają się w różnym tempie, a porównywanie ich z innymi nie zawsze ma sens. Część pociech na starcie przejawiają wolniejszy rozwój niż ich równolatkowie, by następnie przewyżyć inne dzieci podczas rozwoju. W większości przypadków, zamiast słuchać opinii innych rodziców, lepiej udać się do specjalisty z Poznania, zgłębić wiedzę na temat rozwoju dziecka i przestać się martwić. Jednak w niektórych przypadkach lęk rodziców jest uzasadniony, a sposób funkcjonowania, które faktycznie przejawia dziecko, może wskazywać na problem z samorozwojem. W takim przypadku najlepiej skontaktować się z neurologiem dziecięcym z Poznania, który zdiagnozuje ewentualną chorobę i zaproponuje odpowiednie leczenie i rehabilitację. Część rodziców nie jest pewna kiedy zabrać potomka do neurologa. Asymetria dziecka objawia się zwłaszcza w tym, że zawsze leży na boku lub pochyla się do tyłu. Jeśli to zjawisko występuje tylko w niewielkim stopniu tuż po urodzeniu, nie ma powodów do obaw. Wynika to z pozycji, w której było dziecko w łonie matki. Jeśli jednak stan utrzymuje się dłużej lub asymetria jest oczywista, najlepiej skonsultować się z neurologiem dziecięcym w Poznaniu. Warto też sprawdzać  oczy dziecka i to czy podążają za przedmiotami i ludźmi. Skupienie wzroku i śledzenie (np. za zabawkami) powinno pojawić się w ciągu 2-3 miesięcy życia dziecka. Warto zaobserwować, czy takie działanie pojawia się u naszych dzieci. 

Udaj się do neurologa dziecięcego

Podstawową reakcją rodzica na powyższe symptomy jest omówienie ich z neurologiem. Dobrze przed spotkaniem odpowiednio się przygotować. Rodzic pełniący opiekę powinien przynieść ze sobą kartę ciąży oraz książeczkę zdrowia. Klasycznymi pytaniami lekarza jest to kiedy dziecko zaczęło przejawiać emocje, odpowiadać swoją reakcją na imię, leżeć na brzuchu, siadać i wskazywać palcami. Fakty potwierdzają, że wady lub opóźnienia w rozwoju motorycznym mogą nie iść w parze z prawidłowym rozwojem społecznym. Gdy rodzic zareaguje odpowiednio szybko może wierzyć w dobrą prognozę na przyszłość. Dlatego tak kluczowa jest dobra intuicja.Nie warto lekceważyć niepokojących symptomów.Często sugerowane jest to przez otoczenie. Można usłyszeć, że każde dziecko ma własne tempo rozwoju, należy jednak obserwować swoją pociechę. Pamiętaj, zamiast zadręczać się za swoje zaniedbania po pewnym czasie, lepiej udać się do neurologa dziecięcego i porozmawiać o wszystkich obawach. Szybka interwencja przyniesie szybkie rezultaty. W zależności od rodzaju dysfunkcji, neurolog dziecięcy poznań może zapisać terapię u logopedy, rehabilitację ruchową zajęcia pobudzające rozwój ogólny oraz rozwój wzroku czy słuchu. Czas trwania zajęć zależy od postępów naszej pociechy i charakteru choroby. Niekiedy wystarczy kilka miesięcy pracy, aby dziecko wróciło na tor normalnego rozwoju. Niestety bywa i tak, że terapia trwa znacznie dłużej i wymaga większego zaangażowania ze strony dziecka i rodziców. Czasami, oprócz stawiania się na zajęcia w zakładzie leczniczym, rodzice otrzymają informację o konieczności pracy w domu. Konsekwentne pojawianie się na kontrolach i rzetelne przestrzeganie wskazówek lekarza neurologa są najczęściej prostą drogą do polepszeniasię zdrowia naszego dziecka.

Jak wygląda i jak przygotować się do badania histopatologicznego?

Badanie histopatologiczne robi się poprzez pobranie materiału od pacjenta, a kolejno dokonanie analizy tej próbki pod mikroskopem. Przeprowadzane jest celem oceny procesu chorobowego. Używane jest głównie przy nowotworach, dzięki jego dużej skuteczności – w konsekwencji dostaje się dane o typie nowotworu i stopnia jego złośliwości. To badanie zajmuje około trzy dni ale na wyniki trzeba czekać mniej więcej 14 dni.

Co powinniśmy wiedzieć na temat badania histopatologicznego?

Aby zrobić badanie histopatologiczne, niezbędne jest przeprowadzenie biopsji. Pobiera się za jej pomocą wycinek tkanki, która została zmieniona przez chorobę. Rodzaj jest zależny od umiejscowienia tej tkanki. Zazwyczaj badani dostają znieczulenie miejscowe, a dzieci ogólne.

Badanie to daje możliwość oszacowania jaki jest stopień zaawansowania chorób nowotworowych ale też nienowotworowych, na przykład dysfunkcje nerek, przewodu pokarmowego albo wątroby.

Co dzieje się z materiałem podczas badania histopatologicznego?

Wycinek, który był pobrany oddawany jest najczęściej do laboratorium, gdzie jest odpowiednio przygotowany do badania. Konieczne jest umieszczenie go w 10% roztworze formaliny lub roztworze formaliny w alkoholu etylowym. Później materiał jest odwadniany, żeby kolejno zalać go płynną parafiną. Taki parafinowy bloczek często jest dodatkowo poddany odpowiednim procesom barwienia, które uwidocznią dokładniej struktury komórkowe.

Samo przygotowanie i ocena materiału trwa przeważnie do 3 dni – czas ten zależy od rozmiaru próbki. Jeśli chodzi o czas oczekiwania na wynik to może trwać 7-14 dni.

Czy badanie histopatologiczne jest bezpieczne?

Sama biopsja trwa od kilku do kilkunastu minut i na ogół nie wymaga specjalnego przygotowania. W sytuacji wykonywania biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej i biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej pod kontrolą usg albo biopsji gruboigłowej nie trzeba robić skomplikowanego zabiegu i jest ona przeprowadzana w ramach leczenia ambulatoryjnego. W kwestii pozostałych biopsji może być wymagane znieczulenie, a wtedy pacjent musi pozostać na obserwacji w szpitalu. Wiele jednak jest zależne od miejsca i rozmiaru zmiany, która ma zostać pobrana. Zmiany skórne, do których jest bezproblemowy dostęp wystarczy, że są pobierane przy znieczuleniu miejscowym.
Bardzo rzadko po badaniu występują jakieś powikłania – jest to zdecydowanie bezproblemowe. W najgorszym razie może powstać krwiak w miejscu, gdzie została wbita igła. Jeśli pacjent wie, że zdarzają się u niego kłopoty z krzepnięciem albo reakcje alergiczne na obojętnie jakie leki to jest zobowiązany powiedzieć to lekarzowi, który zajmie się wykonywaniem biopsji.

Co dobrze jest wiedzieć o kuchni wietnamskiej? Co zjesz w barze wietnamskim w Warszawie?

W dzisiejszych czasach w Warszawie można znaleźć mnóstwo barów wietnamskich. Kuchnia wietnamska zyskuje wielu miłośników, mimo to, że przegrywa z daniami chińskimi i japońskimi. O czym koniecznie warto wiedzieć odnośnie kuchni wietnamskiej? Jakie wietnamskie dania można zjeść w Warszawie? Wpis powstał dzięki uprzejmości baru orientalnego Orient Express z Warszawy

Co dobrze jest wiedzieć o kuchni wietnamskiej?

Najważniejszym czynnikiem, który zdefiniował kuchnię wietnamską jest przede wszystkim położenie geograficzne rejonu, z którego pochodzi. Wietnam położony jest w niedalekiej odległości od linii brzegu i rzek, dzięki czemu obfituje w wiele ryb i owoców morza. Na żyznych glebach uprawia się przede wszystkim ryż i warzywa, które stanowią bazę dań wietnamskich. Bardzo popularna jest mięso wołowe, pieprz i inne przyprawy, które można znaleźć w większości dań. W daniach nie brakuje również jajek czy makaronu. Kuchnia z Wietnamu uchodzi za najzdrowszą azjatycką dietę – pod tym względem plasuje czołowe miejsce również na świecie. Dla potraw wietnamskich typowy jest sposób jedzenia – konieczne są do tego pałeczki.

Jakie smaki przeważają w daniach wietnamskich?

W kuchni wietnamskiej wyróżniają się dwa główne smaki – słony, który pochodzi od ryb i chętnie wykorzystywanego sosu sojowego, a także słodki, gdyż Wietnamczycy słyną z zamiłowania do cukru i słodkiego mleka kokosowego. Większość przepisów wietnamskich jest wyjątkowo prosta. Najchętniej spożywane są zupy na bazie aromatycznego i rozgrzewającego bulionu. W potrawach wietnamskich występują w sumie wszystkie smaki, a więc także ostry, gorzki oraz umami. Dania są bardzo różnorodne i stanowią prawdziwą ucztę dla podniebienia. 

Jakie są najpopularniejsze wietnamskie potrawy?

Do najpopularniejszych dań wietnamskich trzeba zaliczyć zupę Pho. Jej podstawą jest mięsny bulion oraz makaron i dodatki. Zupa korzystnie wpływa na zdrowie i wyróżnia się dobrym smakiem. W restauracja serwowany jest Cao lau, które składa się z makaronu, wołowiny, kiełków i bulionu. W barze można zjeść też wyśmienite sajgonki – roladki z mięsem i warzywami owinięte w papier ryżowy smażone w oleju. Często wybieranym, nieskomplikowanym daniem jest Cha ca, czyli kawałki smażonej ryby wzbogacone o przyprawy oraz koper. Z francuskiej kuchni wywodzą się natomiast Banh mi, czyli bagietki z warzywami i mięsem.